Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/11654 K.2025/19728

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında bozma kararına uyulması ya da uyulmaması yolunda bir karar verilmemiş ise de, mahkemenin fiilen bozma ilâmı gereklerini yerine getirmek sureti ile karar verdiği, kararın eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm mahiyetinde olduğu, yine gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine konut dokunulmazlığının ihlâli olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu,

ayrıca sanık hakkında kurulan hükümde kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesi olan 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesinin yazılmaması, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.