Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/11658 K.2025/19342

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1-Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 07.05.2018 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 21.10.2014 tarihli kararda, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 7 ay 23 gün hapis cezasına, yine aynı Kanun'un 116/1-4, 62 maddeleri uyarında 10 ay hapis cezasına hükmedilerek hapis cezalarının ertelendiği,

bozma kararından sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip bilahare denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hüküm açıklanan sanık hakkında anılan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bozma üzerine 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 7 ay 23 gün hapis cezasının ve aynı Kanun'un 116/1-4, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, erteli 7 ay 23 gün ve 10 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine,

7 ay 23 gün ve 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Kabule göre de.

2-5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında hükmedilen erteli hapis cezasına ilişkin hükümde aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

sonuç cezanın 7 ay 23 gün ve 10 ay hapis cezası olarak düzeltilmesi ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,143, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 7 ay 23 gün, aynı Kanun'un 116/1-4, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, erteli 7 ay 23 gün ve 10 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi ve hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde sayılan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,