Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/12006 K.2026/4961

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1 fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Mahkemenin 17.03.2016 tarihli kararında sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas olarak Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2013 tarihli ve 2013/58 Esas, 2013/269 Karar sayılı ilâmının esas alındığı, bu ilâmdaki cezanın hırsızlık suçundan verilen 1 yıl hapis cezasının olduğu, sanık hakkındaki bu kararın temyiz edilmeden kesinleşmesi nedeniyle kazanılmış hakkının olduğu,

bozma sonrası mahkemece incelemeye konu kararda tekerrüre esas olarak ise Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2009 tarihli ve 2009/123 Esas, 2009/219 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası alınarak sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasına “ 1412 sayılı Kanun'un 326-son amir hükmü uyarınca kazanılmış hak ilkesi gözetilerek sanığın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı kısma "aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,