Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/12110 K.2025/21768

Ek kararının ise sanık tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede.

1- Sanığın, hakkında hırsızlık suçundan verilen 17.11.2021 tarihli karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2019/815 Esas, 2021/2281 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2019/815 Esas, 2021/2281 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı, Dairemizin 02.06.2025 tarihli ve 2022/13223 Esas, 2025/10705 Karar sayılı kararı uyarınca, sanığa usulüne uygun şekilde "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması,

aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılmasına rağmen süresi içerisinde temyiz sebeplerini bildirmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II- Katılan vekilinin sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanığın kamu malına zarar verme suçundan mahkûmiyetine dair ilk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 17.11.2021 tarihli ve 2019/815 Esas,

2021/2281 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü. Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,

katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III- Sanığın, hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen 10.12.2021 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.12.2021 tarihli ve 2019/815 Esas, 2021/2281 Karar sayılı ek kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca,

"ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair, 10.12.2021 tarihli ve 2019/815 Esas, 2021/2281 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,

bu karara yönelik temyiz isteminin reddiyle, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE DAİR EK KARARIN ONANMASINA, IV- Katılan vekilinin, sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin "Sanığın işlenen suçu daha önce de işlemiş olmasına rağmen kanunda öngörülen cezanın alt sınırının uygulandığı, eksik ve hatalı incelemeye dayalı olarak karar verildiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir.

Ancak, Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve ikinci kez tekerrüre esas alınan Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.05.2010 tarihli ve 2010/311 Esas, 2010/711 Karar sayılı ilâmında, birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek,

bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması ve 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında,

ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususların aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.05.2010 tarihli ve 2010/311 Esas,

2010/711 Karar sayılı ilâmındaki hırsızlık suçundan verilen 5 ay 25 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesine,