Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/12184 K.2025/19105

Sanığın temyiz isteminin yerinde olmadığından bahisle reddine dair ek kararın karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın temyiz dilekçesinde usulsüz kesinleştirilen beraat kararlarının usulünce verilmesini talep ettiği nazara alındığında beraat hükümlerinin gerekçesine ilişkin olmayan temyizde,sanığın hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından, Eskişehir (Kapatılan) 9.Asliye Ceza Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 27.05.2025 tarihli, 2014/1230 Esas ve 2015/169 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,