Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/13439 E. , 2025/22576 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2358 E., 2019/1035 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat hükümleri kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/13439 E. , 2025/22576 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2358 E., 2019/1035 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat hükümleri kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "Sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyet hükmü kurmaya elverişli, her türlü şüpheden uzak bir delil bulunmadığı, sanık aleyhine tanıklık yapan tanıkların beyanlarının dahi görgüye dayalı olmadığı, bu nedenle itibar edilemeyeceği, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, sanığa verilen ceza miktarının fahiş olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiği ve yeterince indirim uygulanmadığına"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "Sanığın üzerlerine atılı suçları işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı, tanık ...'in de görgüye dayalı bir beyanda bulunmadığı, tahmini beyanlarda bulunduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın suçu işlediği yönünde yeterli delil olmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, sanık ...'in savunmasının alındığı 13.03.2019 tarihli duruşmada ve 18.04.2019 tarihli karar duruşmasında sanık müdafiinin hazır bulunması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilip hüküm kurularak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanık ...'in savunma hakkının kısıtlanması ve dosya içeriği ve sanıkların atılı suçları kabul etmedikleri nazara alındığında sanık ... hakkındaki bu hukuka aykırılığın diğer sanık ...'ın durumunu da etkileyebilecek mahiyette görülmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebeplerle Tebliğname'ye ve Ek Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca gereği için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.