Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/13528 K.2025/20200

Başsavcılığının 14.10.2025 tarihli ve KYB-2025/113471 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, 1-Somut olayda, sanığın iş yerinden aldığı televizyonu iade ettiğini ve iş yeri sahibinin kardeşi... tarafından televizyonun geri verildiğinin kabul edildiği anlaşılmakla, uzun zamandır kullanılmayan iş yerindeki hırsızlığa konu televizyondaki arızanın sanığın elinde iken gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmadan ve sanığın bu televizyon nedeniyle ayrıca zararı gidermesinin gerekip gerekmediği tespit edilmeden karar verilmesinde, 2-İş yerinde bulunan diğer hırsızlığa konu malların iş yeri sahibinin kardeşi... tarafından satılacağı yönünde sanığın savunma yaptığı,

ancak mahkemesince hırsızlığa konu malların akıbetinin araştırılmadığı anlaşılmakla, iş yerinden çalındığı iddia edilen malların iş yeri sahibinin kardeşi... tarafından satılıp satılmadığının tespiti yapılmadan karar verilmesinde, 3-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinde yer alan "(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde,

verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, sanığın iş yerinden aldığı televizyonun kendi elinde iken bozulup bozulmadığının ve çalındığı iddia edilen diğer malların iş yeri sahibinin kardeşi... tarafından satılıp satılmadığının tespit edilmesinden sonra suça konu iade edilen televizyon nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden karar verilmesinde, 4-Suça konu iş yerinin karşısındaki iş yerinin sahibi tanık ...'in kolluk ifadesindeki beyanında,

sanığın ve dosya kapsamındaki diğer sanık ...'ın iş yerinin kapısını elleriyle açıp girdiklerini beyan ettiği ve diğer sanık ...'un iş yeri sahibinin rızası ile iş yerinde kaldığı dosya kapsamından anlaşıldığı, diğer sanık ...'un bazen iş yerine girdiği ve orada kaldığı, bu hali ile iş yeri kapısının sanık ... tarafından kırıldığına ilişkin bir delilin dosya kapsamında bulunmadığı,

tanık ...in beyanında da sanığın ve diğer sanık ...'un iş yerine birlikte girdikleri ve demir kapıyı elle açtıklarını beyan ettiği dikkate alındığında, suç konusu iş yeri kapısına sanık tarafından zarar verildiğinin sabit olmadığı gözetilerek sanık hakkında beraat kararı vermek yerine yetersiz gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlardaki hukuka aykırılıklara yönelik olarak gidilebilir. 2. İncelemeye konu dosyada, her ne kadar ... isimli kişi katılan sıfatını almış ise de; hırsızlık ve mala zarar verme suçlarının işlendiği iddia olunan yerin ...

Metal isimli iş yeri olduğunun ve bu iş yerinin de ... isimli kişinin oğlu olup suç tarihi itibarıyla cezaevinde olduğu belirtilen ...a ait olduğunun, ancak katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ...ın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunmasına karşın ...a kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde 5271 sayılı Kanun'un 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığının,

bu nedenle ...ın sanık hakkında açılan davadan usûlüne uygun olarak haberdar edilmediğinin ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında; yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen ...a hükmün usûlüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerekirken suçtan zarar gören ...a gerekçeli kararın tebliğ edilmediği tespit edildiğinden; inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR