Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/1353 K.2025/10079

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin 21.02.2024 tarihli dilekçesi ile taraflarına vekalet ücreti verilmesi gerektiği ve sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğinden bahisle hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c. maddesindeki dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, en son kesen işlem olan 31.03.2015 ilk mahkûmiyet tarihinden, 08.02.2024 ikinci mahkûmiyet tarihine kadar geçtiği gözetilmeden kamu davasının zaman aşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,