Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/14859 K.2025/23179

Başsavcılığının 11.11.2025 tarihli ve KYB-2025/125747 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre. 1- Nitelikli hırsızlık suçu yönünden yapılan incelemede. Olay günü gece vakti müştekilerin birlikte ikamet ettiği konuta müştekilerin rızası dışında girerek müştekilere ait 2 adet cep telefonunu çalan suça sürüklenen çocuğun nitelikli hırsızlık suçundan iki kez cezalandırılmasına karar verilmiş ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2015 tarihli ve 2014/2-208 esas, 2015/304 sayılı kararında da belirtildiği üzere, çalınan eşyalar farklı kişilere ait olsa bile aynı konuttan, aynı zaman diliminde çalınan bu eşyalar üzerinde müştekilerin müşterek zilyetlik durumu söz konusu olduğundan suça sürüklenenin eyleminin tek bir hırsızlık suçunun oluştuğu kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden hakkında her bir müştekiye yönelik eylemi sebebiyle anılan Kanun'un 142/2-h maddesi ile iki kez uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayininde, 2- Konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçu yönünden yapılan incelemede.

Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce kesinleşmiş hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,

birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki düzenleme uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1-Hükümlünün, şikâyetçilerin birlikte ikamet ettiği konuta, olay gecesi girerek evin bir odasında şarja takılı vaziyette olan şikâyetçilere ait 2 adet cep telefonunu çalması şeklindeki eyleminde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2015 tarihli ve 2014/2-208 Esas, 2015/304 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, çalınan eşyalar farklı kişilere ait olsa bile aynı konuttan, aynı zaman diliminde çalınan bu eşyalar üzerinde şikâyetçilerin müşterek zilyetlik durumu söz konusu olduğundan tek bir hırsızlık suçunun oluştuğunun kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden,

şikâyetçi sayısınca hırsızlık suçunun işlendiği kabul edilerek hırsızlık suçundan yazılı şekilde iki kez cezaya hükmolunmak suretiyle hükümlü hakkında fazla ceza tayin edilmesi, 2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan hükümlü hakkında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan belirlenen kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Harran Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2024 tarihli ve 2024/279 Esas, 2024/240 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlünün şikâyetçilere yönelik olarak işlemiş olduğu hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 31/2, 168/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca (1 kez) 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına;