Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/15607 K.2026/1991

Sanığın 05.09.20 25... .09.2025 tarihli dilekçelerindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, temyiz ve eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, Mahkemenin 29.09.2025 tarihli ve 2013/69 Esas, 2013/1040 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bunun da bulunmaması hâlinde, kendisine daha önce kanunî usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin de olmaması hâlinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması hâlinde ilanen tebligat yapılması gerektiği;

somut olayda sanığın yokluğunda verilen kararın, savunması sırasında bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak tebliğ edilmeden iade olunduğu, sanığın MERNİS adresinin tespit edilemediği, sanığa daha önceden yapılmış usûlüne uygun bir tebligat olmadığı için böyle bir adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmasının da mümkün olmadığı, kolluk marifetiyle adres araştırması yapıldığı ve tespit edilen adreste sanığın oturmadığının tespiti üzerine, sanığa aynı Kanun'un 28. ve devamı maddeleri uyarınca 20.06.2014 tarihinde ilanen tebligatın yapıldığı;

kaldı ki, sanığın bahse konu gerekçeli karardan erteli hapis cezası için denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle "erteli cezanın aynen infazına" karar verildiği 06.04.2015 tarihli ek kararın tebliğ edildiği 24.04.2015 tarihinde haberdar olduğunun ve 13.01.2016 tarihinde temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında;