Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/15728 K.2025/24680

Başsavcılığının 01.12.2025 tarihli ve KYB-2025/135732 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre. 1-Her ne kadar sanığın, katılan ... ...'ın tamir için bırakmış olduğu adına tescilli 16... plakalı aracı, katılan ...'ın iş yerine yakın mesafede yol kenarında kilitli vaziyetteyken çekiciye yükletip götürmeye çalışmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/6382 esas, 2022/1619 karar sayılı ilamında da, "...Sanığın, kilitli olarak sokak üzerine park edilmiş olan aracı çekici marifetiyle çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile hüküm kurulmuş olması..." şeklinde belirtildiği üzere, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde yerini bulan "kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık" suçunu oluşturduğunun gözetilmemesinde, 2-5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan,

"Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda her ne kadar Bursa

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2017 tarihli ve 2017/421 esas, 2017/796 sayılı kararı tekerrüre esas alınarak sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, sanığın adli sicil kaydında yapılan inceleme sonucunda suç tarihi itibariyle tekerrüre esas alınabilecek bir ilamın bulunmadığı, bu bakımdan adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca bir mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, Kabule göre de.

3-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl temel hapis cezasından, anılan Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 2 yıl 3 ay hapis cezası yerine, 2 yıl 6 ay hapis cezasına ve nihayetinde anılan cezadan da 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 yıl 10... gün hapis cezası yerine, 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Mahkemenin, dosyadan el çektikten sonra 28.07.2023 tarihli ek karar ile hükümlünün cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün 6 numaralı bendinin hükümden çıkarılarak cezasının infazının tekerrür hükümleri uygulanmaksızın yapılmasına dair verdiği ek kararın hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede.

1-Hükümlü ...'ın, daha önce tamir edilmesi için katılan ...'a, suça konu aracın ruhsat sahibi katılan ... ... tarafından bırakılan ve ...'in de dükkanına yakın bir yere (cadde üzerine - yol kenarına) kilitleyerek park etmiş olduğu otomobili, suç tarihinde gündüz vakti çekici marifetiyle çalmaya kalkışması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesi gereği hüküm kurulması, 2-Hükümlü ... hakkında tekerrüre esas alınan Bursa

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2017 tarihli ve 2017/421 Esas, 2014/796 Karar sayılı kararının, hükümlünün adlî sicil kaydında yer almadığı, anılan ilâmın, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ... isimli şahsın adlî sicil kaydında bulunduğu ve hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığı anlaşılmakla, hükümlü hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 1 ve 2 No.lu kanun yararına bozma istemlerinin, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle KABULÜNE, Bursa

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2020/450 Esas, 2022/1235 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre verilecek hükümde, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır cezaya hükmolunamayacağı da gözetilerek gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,