Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/15723 K.2025/23874

Başsavcılığının 24.11.2025 tarihli ve KYB-2025/129721 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, 1-Suç tarihinde gece vakti hükümlü ve inceleme dışı sanıkların, tramvay yolu inşaat alanından, şikâyetçinin yetkilisi olduğu tramvay yolu yapımı işinde yüklenici firma olan ...

Elektrik Sistem Hizmetleri isimli firmaya ait 3 adet her biri 2,5 metre uzunluğunda inşaat demirini ve 1 adet 20 metre uzunluğunda ray kalıbı ile her biri ortalama 1,5 metre uzunluğunda olan 10 adet lama demirini ve 1 kg. inşaat telini olay yerine geldikleri araca hırsızlık kastıyla yüklerlerken, kolluk görevlilerince yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda;

tramvay yolu inşaat alanında bulunan ve yukarıda özellikleri belirtilen inşaat malzemelerini çalmaya teşebbüs eden hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesinde tanımlanan "Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulmasında, Kabulü göre de, 2- Sanığın eylemine uyan anılan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresine tâbi olduğu,

sanığın müsnet suçu 16.01.2011 tarihinde işlediği, 22.03.2012 tarihinde savunmasının alındığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 29.05.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın 20.01.2016 tarihinde yeniden suç işlediği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.05.2012 tarihi ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 20.01.2016 tarihleri arasını kapsayan 3 yıl 7 ay 21 günlük sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince duracağı, sanığın sorgusunun yapıldığı tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve sanığın sorgusunun yapıldığı 22.03.2012 tarihinden itibaren hükmün açıklandığı 30.01.2024 tarihine kadar geçen süreden duran zamanaşımı süresi olan 3 yıl 7 ay 21 gün çıkartıldığında kalan sürede,

olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu ve zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

16.01.2012 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 16.01.2011 olarak yanlış yazılması hususunun, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

1-2 No.lu kanun yararına bozma istemi yönünden Suç tarihinde, gece vakti hükümlü ve inceleme dışı sanıkların, tramvay yolu inşaatı alanından, şikâyetçinin yetkilisi olduğu E + M Elektrik Sistem Hizmetleri isimli firmaya ait 3 adet her biri 2,5 metre uzunluğunda inşaat demirini ve 1 adet 20 metre uzunluğunda ray kalıbı ile her biri ortalama 1,5 metre uzunluğunda olan 10 adet lama demirini ve 1 kg. inşaat telini olay yerine geldikleri araca hırsızlık kastıyla yüklerlerken, kolluk görevlilerince yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda;

hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 11.12.2012 tarihli ve 2012/1247 Esas, 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere.

5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinde düzenlenen “Suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle bu durum, aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d ve 67/4. maddelerine göre hükümlü için hesaplanan 15 yıllık olağan ve 22,5 yıllık olağanüstü zamanaşımının dolmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-1 No.lu kanun yararına bozma istemi yönünden Oluşa ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde gece vakti hükümlü ve inceleme dışı sanıkların, tramvay yolu inşaatı alanından, şikâyetçinin yetkilisi olduğu E + M Elektrik Sistem Hizmetleri isimli firmaya ait 3 adet her biri 2,5 metre uzunluğunda inşaat demirini ve 1 adet 20 metre uzunluğunda ray kalıbı ile her biri ortalama 1,5 metre uzunluğunda olan 10 adet lama demirini ve 1 kg. inşaat telini olay yerine geldikleri araca hırsızlık kastıyla yüklerlerken, kolluk görevlilerince yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda;

tramvay yolu inşaat alanında bulunan ve yukarıda özellikleri belirtilen inşaat malzemelerini çalmaya teşebbüs eden hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesinde tanımlanan "Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 2 No.lu kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, gerekçe bölümünün 1. bendinde açıklanan nedenle yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, 2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 1 No.lu kanun yararına bozma isteminin, gerekçe bölümünün 2. bendinde açıklanan nedenle KABULÜNE, Gaziantep