Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/1668 K.2025/4248

Başsavcılığının 23.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9562 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya aslının, nitelikli hırsızlık suçu yönünden verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesine gönderildiği anlaşılmakla onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193/2. maddesinde yer alan "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." şeklindeki ve anılan Kanun'un 195/1. maddesinde yer alan "Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir.

Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, anılan suçtan dolayı sanığın savunması alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü ...'in duruşmada hazır bulunması ve sorgusunun yapılmış olması gerekliliği, “yargılamanın yüze karşı olması, savunma hakkının kısıtlanmaması ve cezanın bireyselleştirilmesi” ilkelerinin bir sonucu olup, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193/2 ve 195/1. maddelerinde belirtilen ayrık hükümler dışında, delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulmasının olanaklı bulunmaması karşısında.

5271 sayılı Kanun'un 193. maddesi hükmüne aykırı olarak ve aynı Kanun’un 147 ve 191. maddeleri uyarınca hükümlünün sorgusu yapılmadan atılı mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR