Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/1709 E. , 2025/4400 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2251 E., 2023/1860 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ek kararın onanması Sanık ...'ın konut dokunulmazl
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/1709 E. , 2025/4400 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2251 E., 2023/1860 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ek kararın onanması Sanık ...'ın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair 15.09.2023 tarihli ek kararın sanık tarafından temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede; I. Sanık ...'ın Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesi Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın 04.09.2023 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, Dairemizin 17.09.2024 tarihli tevdi kararı üzerine sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295. Maddesi gereğine gerekçeli temyiz dilekçesini 7 gün içinde sunmasına ilişkin ihtaratın tebliğ edildiği ancak sanığın gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık Müdafiinin Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.04.2024 tarihli ve 2023/2251 Esas, 2023/1860 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 527 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.04.2024 tarihli ve 2023/2251 Esas, 2023/1860 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, III. Sanık Müdafiinin Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin değer azlığına, zorunluluk haline, etkin pişmanlığa ve tahliye talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanarak cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, ancak 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 58/7 maddesi gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” cümlesinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca takdîren Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.