Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/2388 K.2025/10867

İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.11.2024 tarihli ve 2024/902 Esas, 2024/1177 Karar sayılı Kararının suçtan zarar gören vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören Adalet Bakanlığı vekilinin bozma öncesi verilen kararı süresinden sonra temyiz ettiği, bozma sonrasında da duruşma günü tebliğ edilmesine rağmen katılma talebinin bulunmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı,

hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, suçtan zarar gören Adalet Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.