KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2025/2692 E., 2025/6436 K.
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/219 E., 2022/467 K.
- Suç
- Mala zarar verme
- Karar
- Mahkûmiyet
- Kanun yararına bozma yoluna başvuran
- Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması
Karar Metni
347 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11202 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı 16/04/2010 tarihinde işlediği iddia olunan suç nedeniyle olağan zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıl olduğu, sanığın Cumhuriyet savcısı huzurunda ilk kez ifadesinin alındığı 19/04/2018 tarihinde 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, suç tarihinden sanığın Cumhuriyet savcısı tarafından ifadesinin alındığı tarihe kadar 8 yıl 3 günlük sürenin geçtiği dikkate alındığında, iddia olunan suçun işlendiği 16/04/2010 tarihinden itibaren iddianame tarihi olan 20/04/2018 tarihine kadar geçen sürede olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, kamu davasının düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan hükümlünün eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık olağan (aslî) zamanaşımının.
16.04.2010 olan suç tarihinden, hükümlünün savcı huzurunda ifadesinin alındığı 19.04.2018 tarihine kadar dolduğu ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir neden bulunmadığı gözetilmeden, hükümlü hakkındaki mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2025/2692, K. 2025/6436, 15 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama