Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/2704 K.2025/7026

Başsavcılığının 24.02.2025 tarihli ve KYB-2025/16750 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, adı geçen sanıkların 05/11/2021 tarihinde nitelikli hırsızlık eylemine ilişkin olarak, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02/02/2022 tarihli ve 2021/50615 soruşturma, 2022/1460 esas, 2022/1047 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine Eskişehir

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2023 tarihli ve 2022/341 esas, 2023/1031 sayılı kararı ile sanıkların beraatlerine karar verilmiş ise de, sanıkların yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/12/2021 tarihli ve 2021/53223 soruşturma, 2021/14364 esas, 2021/10493 sayılı iddianame ile sanıklar hakkında açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Eskişehir

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2022 tarihli ve 2022/70 esas, 2022/897 sayılı kararı ile mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmakla, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir.

Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde hüküm çeşitleri tahdidi olarak sayılmış olup, anılan Kanun'un 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki hüküm nazara alındığında, aynı eylem nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, mükerrer davanın 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... hakkında, katılan ...'ün inşaat hâlindeki binasına, 05.11.2021 tarihinde gece vakti girerek, inşaat içerisindeki kilitli depoda bulunan yaklaşık 35.000,00 TL değerindeki ısıtma borusu ve kollektörleri çaldıkları iddiasıyla; hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2021 tarihli ve 2021/14364 Esas sayılı iddianamesi ile açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda, Eskişehir

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/70 Esas, 2022/897 Karar sayılı kararıyla sanıklar ... ve ...'ın mahkûmiyetlerine karar verildiğinin, anılan mahkûmiyet hükümlerinin istinafı üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 29.12.2023 tarihli ve 2023/1889 Esas, 2023/4651 Karar sayılı kararıyla hükümlerin bozulduğunun; ayrıca sanıklar ... ve ... hakkında, aynı eylem sebebiyle hırsızlık suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.02.2022 tarihli ve 2022/1460 Esas sayılı iddianamesi açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, Eskişehir

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2022/341 Esas, 2023/1031 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verildiğinin ve anılan beraat hükümlerinin istinaf edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklinde yer alan hüküm gereğince, Eskişehir

4. Asliye Ceza Mahkemesince, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.02.2022 tarihli ve 2022/1460 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan mükerrer olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR