Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4085 K.2025/9829

Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından itiraza tabi olarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

bu karara itiraz edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 05.12.2024 tarihli ve 2024/137 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği, 11.12.2024 tarihli ek kararın sadece hırsızlık suçuna ilişkin olduğu anlaşılarak yapılan incelemede. 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca.