Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4391 K.2025/8147

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, suçta kullanıldığı gerekçesiyle el konularak kendine teslim edilen aracı iadesi istendiğinde teslim etmemesi şeklinde isnat edilen eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289. maddesinde tanımlanan muhafaza görevini kötüye kullanma suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre,

aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin zamanaşımını en son kesen işlem olan 09.06.2015 günlü mahkumiyet kararından son karar tarihi olan 27.02.2024 arasında gerçekleştiği anlaşılmakla sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi,