Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4578 K.2025/9416

Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine ve eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, sanık müdafiinin temyiz isteminin de somut delil olmadan, eksik inceleme sonucu ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi ihlal edilerek hüküm kurulduğuna yönelik olduğu belirlenerek ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle yapılan incelemede.

Sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/290 E., 2022/486 K. sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA;

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine " Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/290 E., 2022/486 K. sayılı ilâmındaki hırsızlık suçundan verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, ” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesine,