Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/471 K.2025/5666

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuk lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek incelemede.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin beraat eden suça sürüklenen çocuk lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu ve mahkeme tarafından zorunlu müdafiilik sebebiyle baro tarafından atanan müdafiiye vekalet ücretine hükmolunmayacağı belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli,mala zarar verme suçlarından verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının,