Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4848 K.2025/8579

Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir sebep gösterilmediğinden sanıkların temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II-Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinde "Temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise "Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanmadığına, sanığın yardım eden olarak cezalandırılması hususunun tartışılmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise, sanık hakkında gece uygulanmasının yerinde olmadığına,

değer azlığına ilişkin hükmün uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede. 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında;

sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan Osmaniye 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/120 Esas, 2013/81 Karar sayılı ilâmına konu, TCK'nun 191/1. maddesi uyarınca kullanmak için uyarıcı madde kabul etmek ve bulundurmak suçundan aldığı mahkûmiyet hükmü yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanık hakkında ilgili ilâmın tekerrüre esas alınıp alınamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.