Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5215 K.2025/10298

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun’un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun cezasından atılı suçu gece vakti işlemesi sebebiyle 5237 sayılı TCK'nın 143.

Maddesi uyarınca artırım yapılırken suç tarihi itibariyle cezasından üçte birine kadar artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yarı oranda artırım yapıldığı belirtilmiş ise de suça sürüklenen çocuğun cezasından doğru olarak 1/8 oranda artırım yapılması sonucu 2 yıl 3 ay hapis cezasının belirlenmesinden sonra devamındaki uygulamalar ile sonuç cezanın 1 yıl 3 ay olarak doğru tayin edilmesi nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamış ve mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.