Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5216 K.2025/17730

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 04.06.2025 tarihli ve 32920 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesi ile,

13.12.2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki düşünceye katılınmamıştır. Sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı süre 5237 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde Sanık hakkında kovuşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle, cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesi uyarınca cezada 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği, mahkemece doğru oranda indirim uygulandığı ve sonuç cezanın doğru hesaplandığı halde, hüküm fıkrasında indirim oranının 2/3 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, II. Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince Sanık hakkında kovuşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle, cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesi uyarınca cezada 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği, mahkemece doğru oranda indirim uygulandığı ve sonuç cezanın doğru hesaplandığı halde,

hüküm fıkrasında indirim oranının 2/3 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 43/1. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis ve 6 gün adli para cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılırken 1 yıl 10... gün hapis ve 3 gün adli para cezasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 2 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 7 ay 2 gün hapis ve 2 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 43/1. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay ve 6 gün adli para cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 1 yıl 10... gün hapis ve 3 gün adli para cezasına;