Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/54 K.2025/2705

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ..., ..., ... müdafiilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık ...

Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden.

Sanığa yüklenen konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları için, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan ilk derece mahkemelerince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,

katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III. Sanıklar ..., ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle yapılan incelemede. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, suçun isminin yanlış yazıldığına, sanık hakkında fikri içtima hükümlerinin uygulanması gerektiğine, deliller tam toplanmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğine, sanığın tahliye edilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna;

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın tek başına zararın yarısını giderdiğine ve cezanın alt hadden verilmesinin gerektiğine, savunma için süre istemelerine rağmen süre verilmeyerek savunma haklarının kısıtlandığına, suçun gece işlendiğinin sabit olmadığına, sanığın tahliye edilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, sanıkların en üst hadden cezalandırılmalarının gerektiğine, tutukluluk hallerinin devamını istediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, IV. Sanık ...

Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...

Çandır müdafiinin temyiz isteminin, bilirkişi raporu alınmadan eksik inceleme ile karar verildiğine, savunma için süre istemelerine rağmen süre verilmeyerek savunma haklarının kısıtlandığına, suçun gece işlendiğinin sabit olmadığına, savunma alınmadan hükmün önceden verildiğine, sanık ...

Çandır'ın temyiz isteminin, sanığın samimi ifade vermesine rağmen cezanın en üst hadden verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine; katılanlar vekilinin temyiz isteminin, sanıkların en üst hadden cezalandırılmalarının gerektiğine, tutukluluk hallerinin devamını istediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz nedenleri reddedilmiştir.Ancak.

1-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlü koşullu salıverilmez." hükmü uyarınca hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri hükümlerinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/71 Esas, 2013/413 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/71 Esas, 2013/413 Karar sayılı ilamındaki,

Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 11 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bingöl 3. Asliye Ceza Mahkemesine,