Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/5786 E. , 2025/10042 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3183 E., 2024/1056 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/5786 E. , 2025/10042 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3183 E., 2024/1056 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, teşebbüste kalan suç için cezadan yarı yarıya indirim yapılması gerektiğine adli sicil kaydına dayalı ceza verildiğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın uyuşturucu kullandığı için kendisinde olmadığına, sokakta kendisine daha önceden borcu olan ... isimli şahsı gördüğüne ve bu şahsın peşinden gititğinden dolayı inşaata girdiğine, sanığın olay ile ilgili bir ilgisi ve görgüsünün olmadığına, görüntü izleme tutanağına göre de sanığın kendisinde olmadığının göründüğüne, sanığın yakalandığının anlatıldığı ortamın hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; 1-Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan 27.05.2024 kesinleşme tarihli Van 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/110 Esas ve 2023/944 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi uyarınca verilmiş 5 yıl hapis cezası bulunmasına rağmen, Mahkemece 31.10.2018 kesinleşme tarihli Van 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/92 Esas ve 2018/309 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesi uyarınca verilmiş 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması, 2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlü koşullu salıverilmez." hükmü uyarınca hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri hükümlerinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümden "Van 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/92 Esas ve 2018/309 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesi uyarınca verilmiş 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması" ve “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümleleri çıkartılarak, yerine " Van 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/110 Esas ve 2023/944 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi uyarınca verilmiş 5 yıl hapis cezasına ilişkin ilâmın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin,Van 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/92 Esas ve 2018/309 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesi uyarınca verilmiş 5 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine'' karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Van 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.