Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5842 K.2025/11400

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, İzmir 4 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunduğu sırada taleplerinin yerine getirilmemesi nedeniyle bulunduğu odanın camını kırarak kendisini kestiği, infaz memurları olan şikâyetçilerin odaya geldiklerinde sanığın şikâyetçilere hitaben "içeriye gelirseniz hepinizi doğrayacağım, beni bu cezaevinden gönderin yoksa bu cezaevinde kendimi ya da birkaç memuru öldüreceğim” dediği,

şikâyetçi ...'ün ikna etmesinden sonra elindeki cam parçalarını bıraktığı, şikâyetçilerin sanığı pansuman odasına götürdüğü, sanığın burada da “ben bu cezaevinden gitmezsem siz o zaman göreceksiniz beni her gün bir memurun suratın çizeceğim, siz beni daha tanımamışsınız” şeklinde beyanlarla tehdit eylemlerine devam ederek şikâyetçilere saldırdığı ve basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 265/1. maddesinde belirtilen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu,

bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 22.03.2016 olan ilk mahkûmiyet tarihi ile 07.01.2025 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,