Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/706 K.2025/2714

Belediyesi'nin 31.05.2021 tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi olmadığı belirlenerek 08.06.2016 tarihli kararı sadece sanığın temyizi üzerine yapılan incelemede, Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, metroda çalışan güvenlik görevlisine tekme ve yumrukla saldırıp tehditte bulunması,

metro durağındaki odanın camını kırması şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 106/1-1.cümle, 152/1-a maddelerinde tanımlanan kasten yaralama, tehdit, kamu malına zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının 08.06.2016 olan mahkûmiyet karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,