Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7317 K.2025/12788)

Suçtan zarar gören vekilinin, 04.02.2025 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre sadece kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede. I. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/1013 Esas, 2016/555 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından,

sanığın temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında hakaret, tehdit ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde.

Kamu malına zarar verme suçu bakımından, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikâyetçi İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmediği, kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, şikâyetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu ve davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, tehdit ve kamu malına zarar verme suçlarının 5237 sayılı TCK'nın 125/1-3-a, 106/1-1. cümle, 152/1-a maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık aslî zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan 26.05.2016 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,