Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7530 K.2025/11981)

Başsavcılığının 22.05.2025 tarihli ve KYB-2025/60697 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup,

mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar kapsamında, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 28/02/2021 tarihli ve 2020/8422 soruşturma, 2021/1237 esas, 2021/984 sayılı iddianamesi ile nitelikli kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarını işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde Uşak

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2023 tarihli kararı ile, sanığın nitelikli kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından beraatine, mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine karar verildiği ve anılan kararın 08/03/2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında işlediği iddia olunan nitelikli kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından beraat kararı verilmesi sebebiyle, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Uzlaştırma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "....

Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile de mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; hükümlü hakkında katılana yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/3, 116/4 ve 151/1. maddeleri uyarınca kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde Uşak

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2021/292 Esas, 2023/398 Karar sayılı kararı ile hükümlünün üzerine atılı kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından beraatine, mala zarar verme suçundan ise cezalandırılmasına karar verildiği ve buna göre kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından beraat kararı verilmesi sebebiyle mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun,

bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulanma olanağının kalmadığından bahisle mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesindeki esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlünün hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmediği belirtilerek kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmış ise de.

Hükümlünün, Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2021/292 Esas, 2023/398 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından beraatine dair verilen hükümlerin, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından istinaf edildiği, yapılan istinaf incelemesi sonucunda, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2023/2100 Esas, 2023/6107 Karar sayılı ilâmı ile hükümlü hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan beraat hükümlerinin bozulduğu ve bozma sonrası yapılan yargılamada, Uşak

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2025 tarihli ve 2024/322 Esas, 2025/323 Karar sayılı kararı ile hükümlünün üzerine atılı kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği, buna göre hükümlünün üzerine atılı mala zarar verme suçunu, uzlaşma kapsamına girmeyen kasten yaralama suçuyla birlikte aynı mağdura karşı işlediğinin kabulünün gerektiği anlaşılmakla;

bu aşamada, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulanma olanağının kalmadığından söz edilemeyeceği belirlendiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR