Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/8581 E. , 2025/14141 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2024/675 E., 2025/119 K. SUÇ: İş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşürülmesi Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2020/501 Esas, 2021
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/8581 E. , 2025/14141 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2024/675 E., 2025/119 K. SUÇ: İş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşürülmesi Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2020/501 Esas, 2021/525 Karar sayılı ilamının Dairemizin 20.02.2024 tarihli ve 2022/11866 Esas, 2024/2651 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2024/675 Esas, 2025/119 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı temyiz talebinde bulunulduğu, temyize konu kararın verildiği 20.02.2025 tarihi itibarıyla yürürlükte olan 7499 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'un yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun116/4, 119/1-c ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 10 yıl 15 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 18.09.2013 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.