Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/8821 K.2025/17570

Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafinin temyiz isteminin "Sanığın olay tarihinde suçun işlendiği mağazaya alışveriş için gittiği, bilirkişi raporunda suçu gerçekleştiren şahsın kimliğinin tespit edilemediği, başka bir delilin de bulunmadığı, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, sanığın temyiz istemi "Zararı gidermeyi kabul ettiği, uzlaşmak istediği, cezanın çok yüksek olduğu, suçu işlemediği, sabıkalı olduğu için suçun üzerine atıldığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında kazanılmış hak nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, uygulama maddesinin kararda gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.