Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/9789 K.2026/143

Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 21.01.2021 tarihli ve 2019/3095 E., 2021/67 Karar sayılı kararının sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'nın temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde.

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'nın temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin "sanıklar hakkında husumetten kaynaklanan soyut iddia dışında her türlü şüpheden uzak, somut herhangi bir delil bulunmadığına, nitekim kovuşturma aşamasında bu iddialardan geri dönüldüğüne, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırma sonucu karar verildiğine";

sanık ...'un temyiz isteminin "kendisinin olay günü hırsızlıktan haberinin olmadığına, sadece yardım et denilmesi üzerine bu olaya karışmış olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, verilen cezanın adil olmadığına, zamanaşımının dolduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre sanıklar ... ve ... müdafilerinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanık ... hakkında uygulanan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması ve müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-(h) maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 2. Sanıklar ... ve ...'in tüm aşamalarda üzerlerine atılı suçu işlemediklerini savunmaları karşısında; sanıkların olay tarihinde kullandıkları cep telefonu numaraları tespit edilerek,

suç tarihine ilişkin HTS kayıtlarının (arama, aranma, mesaj, baz istasyonu vs) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilerek savunmalarının doğruluğunun araştırılması ve inceleme sonucuna göre deliller bir bütün hâlinde değerlendirilerek sanıkların hukukî durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkûmiyet kararları verilmesi,