Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/1649 K.2026/4825

Başsavcılığının 08.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155565 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Atılı suçun elektrik enerjisi hırsızlığına ilişkin olması nedeniyle hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkemesince uyarlama yapılması gerekeceği, karşılıksız yararlanma olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 163/3. maddesi kapsamına alınan suçun, 6352 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş olması ve dosya kapsamına göre zararın tazmin edildiğinin anlaşılması durumunda, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin gerekmesi,

22.10.2020 tarihli ek kararda zararın tazmin edildiğinin belirtilmesi karşısında, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, Kabule göre de.

08.07.2010 tarihli kararın cezanın ertelenmesine ilişkin olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır." şeklindeki düzenleme uyarınca, cezanın infaz edilmiş sayılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın düşmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü ... hakkında, Gaziantep

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2010 tarihli ve 2009/1138 Esas, 2010/901 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-f, 62/1, 51/1. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedildiği ve bu hükmün temyiz edilmeden 27.07.2010 tarihinde kesinleştiği, bilahare hükümlünün 05.04.2024 tarihli dilekçe ile denetim süresi içinde suç işlemediğini belirterek düşme kararı verilmesini talep etmesi üzerine Gaziantep

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2025 tarihli ek kararı ile “Hükümlü hakkında verilen 08.07.2010 tarihli erteli mahkûmiyet kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın düşürülmesine” karar verildiği anlaşılmış ise de; atılı suçun elektrik enerjisi hırsızlığına ilişkin olması nedeniyle hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkemesince uyarlama yapılması gerekeceği, karşılıksız yararlanma olarak 5237 sayılı TCK’nın 163/3. maddesi kapsamına alınan suçun,

6352 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş olması ve dosya kapsamına göre zararı tazmin ettiği anlaşılan hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup bu husustaki kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2025 tarihli ve 2009/1138 Esas, 2010/901 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeni hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden,

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223/4-a maddesi uyarınca hükümlü hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, anılan husustaki kanun yararına bozma talebinin kabulü ile verilen karar neticesinde, kabule göre başlığı altında düzenlenen kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,