KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2026/1652 E., 2026/4827 K.
- Karar tarihi
- 24 Mart 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/1824 E., 2015/1103 K
- Suç
- Hırsızlık
- Karar
- Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet
Karar Detayı
357 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Başsavcılığının 14.01.2026 tarihli ve KYB-2026/561 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye nazaran, Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesince tekerrüre esas alınan Ankara
13. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2014 tarihli ve 2014/26 esas, 2014/364 sayılı kararının 23.06.2014 tarihinde kesinleştiği, anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu dosyadaki suç tarihi olan 14.03.2014 tarihinden sonra olduğu,
inceleme konusu suçun tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinden sonra işlenmediği cihetle, anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gibi, sanığın adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Ankara
13. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2014 tarihli ve 2014/26 Esas, 2014/364 Karar sayılı kararının, incelemeye konu dosyadaki suç tarihi olan 14.03.2014 tarihinden sonra 23.06.2014 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığı anlaşılmakla, hükümlü hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ankara