Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/2509 K.2026/5405

Başsavcılığının 13.01.2026 tarihli ve KYB-2026/928 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun 29.06.2022 tarihli karardan önce mahkemenin 25.12.2018 tarihli ve 2018/727 esas, 2018/860 sayılı kararı ile mahkumiyetine hükmedildiği, bu kararın istinaf edilmesi üzerine yapılan inceleme sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 04.12.2019 tarihli ve 2019/956 esas, 2019/2638 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi üzerine 06.01.2020 tarihinde kesinleşmesini müteakip, denetim süresi içinde suça sürüklenen çocuğun kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle mahkemesine ihbar bulunulduğu, mahkemenin 2022/217 esasına kayden yeniden yapılan yargılama sonunda suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilerek, mahkumiyetine hükmedilmiş ise de;

suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verildiği, bu nedenle hükmün açıklanmasına da yine aynı Ceza Dairesince verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, görevsiz mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan Bursa 2. Çocuk Mahkmesinin 25.12.2018 tarihli ve 2018/727 Esas, 2018/860 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4 119/1-c, 31/2, 62, 50/3, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın hükümlü müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 04.12.2019 tarihli ve 2019/956 Esas, 2019/2638 Karar sayılı kararı ile 25.12.2018 tarihli mahkûmiyet hükmündeki hükümlü ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün 5 ve 6 nolu paragraflarının hükümden çıkarılarak hükümlü hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, bu kararın 06.01.2020 tarihinde kesinleşmesinin ardından hükümlünün denetim süresi içerisinde suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, Bursa

2. Çocuk Mahkmesinin 29.06.2022 tarihli ve 2022/217 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmsı suretiyle hükümlü hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu belirlenerek yapılan incelemede. 5271 sayılı Kanun'un 231/5-11. maddelerine göre, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin hükümlü hakkında vermiş olduğu mahkûmiyet hükmü kaldırılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi nedeniyle, hükümlü hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün, denetim süresi içerisinde suç işlenmesi üzerine açıklanması konusunda yetkili ve görevli mahkemenin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesi olduğu ve buna göre hükümlünün denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, Bursa 2. Çocuk Mahkemesince hükmün açıklanması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 29.06.2022 tarihli ve 2022/217 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından yerine getirilmesine, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi