Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2026/2933 E. , 2026/4236 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3159 E., 2025/2824 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma İlk Derece Mahkemesince
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2026/2933 E. , 2026/4236 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3159 E., 2025/2824 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma İlk Derece Mahkemesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "atılı suçu işlemediğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2020 tarihli ve 2020/36 Esas, 2020/305 Karar sayılı dosyasında verilen beraat hükümlerine yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/1590 Esas, 2022/650 Karar sayılı kararı ile “HTS kayıtlarının getirtilmesi gerektiğinden parmak izine itibar edilmediği ancak aksi bir tespit araştırılmadan karar verildiğinden" bahisle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “… bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır. Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur. Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/1590 Esas, 2022/650 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2022/214 Esas, 2025/107 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesi sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâlinden beraat kararı vermiş; Cumhuriyet savcısının istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi 'HTS kayıtlarının getirtilmesi gerektiği, parmak izine itibar edilmemesine rağmen aksi araştırılmadan karar verildiği' gerekçesiyle beraatleri dosya üzerinden bozmuştur. İlk derece mahkemesi bozma üzerine bu kez mahkûmiyet kurmuş, istinaf esastan reddedilmiş ve sanık suçu işlemediğini belirterek temyiz etmiştir.
Hukuki İlke: Karar, istinaf dairelerinin duruşma açmaksızın bozma yetkisinin CMK 280/1-(e) ve (f) bentleriyle sınırlı olduğu, HTS getirtilmesi gibi eksik araştırma gerekçesinin bu katalogda yer almadığı; bu tür bozmaların ve direnme yetkisi bulunmayan ilk derece mahkemesinin bozma üzerine kurduğu hükümlerin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 E., 2025/197 K. sayılı kararı ile Anayasa Mahkemesinin 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı uyarınca 'hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl' ve hükümsüz olduğu ilkesine dayanmaktadır.
Uygulama Sonucu: Yargıtay, hukuki değerden yoksun bulduğu süreç üzerine kurulan hükümleri CMK 302/2 gereği tebliğnameye kısmen uygun olarak bozmuş; aykırılığın CMK 280/1-(g) ve 280/2 uyarınca duruşma açılarak bizzat istinaf dairesince giderilmesine karar vermiştir.
Dava Strateji Notu: Bu dosyanın çarpıcı yanı, usulsüz bozma zincirinin beraatle başlayıp mahkûmiyetle bitmesidir: sanık lehine ilk hüküm, kanuni dayanağı olmayan bir bozmayla ortadan kaldırılmıştır. Beraat kararı istinafta dosya üzerinden bozulan sanığın avukatı, bozma gerekçesinin CMK 280/1-(e)/(f) kataloğunda bulunup bulunmadığını ilk iş olarak denetlemeli ve yoksa sonraki mahkûmiyetin hükümsüzlüğünü temyizde ana eksen yapmalıdır.