Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/3159 K.2026/8169

Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/104 Esas, 2021/286 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 24.09.2024 tarihli ve 2022/3296 Esas, 2024/12752 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle değişik 307. maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38. inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıkların aşamalarda hükümlü...n'ın beyanını kabul etmeyerek üzerilerine atılı suçu işlemediklerini savundukları,

hükümlü...'nın aşamalarda değişmeyen ifadelerinde ise katılanlara ait suça konu malları sanık ... ile birlikte sanık ...'ın azmettirmesi ile yakmak suretiyle zarar verdiklerini beyan ettiği nazara alınarak Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulunan somut delillerin ilgili uzman bilirkişisi tarafından yapılacak inceleme sonrasında sanıkların hukuki durumlarının değerlendirmesi nedeniyle bozulduğu anlaşıldığından Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2025 tarihli ve 2025/25 Esas, 2025/102 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin 24.09.2024 tarihli ve 2022/3296 Esas,