Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/3163 K.2026/8369

Başsavcılığının 17.02.2026 tarihli ve KYB-2026/21247 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanığın basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine ilişkin Antalya

20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2023 tarihli gerekçeli kararının sanığa tebliğine ilişkin mazbatasında, tebligatın... isimli şahsa yapıldığının belirtildiği, ancak bu şahsın kim olduğu tebliğ mazbatasından anlaşılmadığı gibi, sanığın adreste geçici olarak bulunmama sebebi de belirtilmediğinden, anılan tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle sanığın 10.06.2024 tarihli dilekçesinin süresinde verilmiş itiraz dilekçesi olarak kabulü ile sanığın itirazı doğrultusunda genel hükümlere göre yargılama yapılmak üzere itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, sanık itirazının reddine ilişkin Antalya

20. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2024 tarihli ve 2023/595 esas, 2023/616 sayılı ek karara yönelik itirazın kabulü yerine mercii Antalya 9.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2024 tarihli ve 2024/463 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İncelemeye konu dosyada. Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesince davanın basit yargılama usûlüne tabi olarak yürütüldüğü, anılan Mahkemenin 27.10.2023 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 160/1, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 5.400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeden 12.12.2023 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği,

bilahare sanığın 10.06.2024 tarihli dilekçesi ile karara itiraz ettiği, mahkemece itirazın süresinde yapılmadığı değerlendirildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 252/6. maddesi ile aynı Kanun'un 268/2. maddesi uyarınca dosyanın itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderilmesi gerekirken, sanığın talebinin reddine dair ek karar verildiği ve bu ek karara sanığın itiraz etmesi üzerine ise itiraz mercii tarafından itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama usulünde itiraz" başlıklı 252. maddesinin birinci fıkrasında "251 inci madde uyarınca verilen hükümlere karşı itiraz edilebilir.

Süresi içinde itiraz edilmeyen hükümler kesinleşir." şeklinde, yine anılan maddenin ikinci fıkrasında ''İtiraz üzerine hükmü veren mahkemece dosya, o yerde birden fazla asliye ceza mahkemesi bulunması hâlinde tevzi kriterlerine göre belirlenen asliye ceza mahkemesine gönderilir ve bu mahkemece duruşma açılarak genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur.

Tek asliye ceza mahkemesinin bulunduğu yerlerde ise, aynı mahkemede yetkili başka bir hakim varsa bu hakim tarafından; aksi hâlde adli yargı ilk derece mahkemesi adalet komisyonu başkanınca görevlendirilen hakim tarafından duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur. Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223 üncü madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır.

Duruşmadan önce itirazdan vazgeçilmesi hâlinde duruşma yapılmaz ve itiraz edilmemiş sayılır.' şeklinde ve altıncı fıkrasında ''Birinci fıkradaki itirazın, süresinde yapılmadığı veya kanun yoluna başvuru hakkı bulunmayan tarafından yapıldığı mahkemesince değerlendirildiğinde dosya, 268 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderilir.

Mercii bu sebepler yönünden incelemesini yapar ve kararını gereği için mahkemesine gönderir. '' şeklinde yer alan düzenlemeler ışığında irdelenmesi gereken dosya kapsamında. Antalya

20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2023 tarihli gerekçeli kararının sanığa tebliğine ilişkin 22.11.2023 tarihli tebligat mazbatasında, tebligatın... isimli şahsa yapıldığının belirtildiği, ancak sanıkla aynı konutta oturduğu belirtilen bu şahsın kim olduğu tebliğ mazbatasından anlaşılmadığı gibi, sanığın adreste geçici olarak bulunmama sebebi de belirtilmediğinden,

Tebligat Yönetmeliği'nin 29/1. maddesinde "21, 22, 23, 25, 26... nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir.

Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar." şeklinde yer alan hükme aykırı olarak yapılan bu tebligatın usûlsüz olduğu anlaşılmakla; öncelikle mahkemece itirazın süresinde yapılmadığı değerlendirildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 252/6. maddesi uyarınca dosyanın anılan Kanun'un 268/2. maddesi gereği itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderilmesi gerektiği dikkate alınmadan Antalya

20. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın talebinin reddine dair verilen 14.06.2024 tarihli ek karara ilişkin itirazın bu yönden (anılan usûle riayet edilmeden ek karar verilmesinden dolayı) kabulü ile 14.06.2024 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmesi ve sanığın 10.06.2024 tarihli dilekçesinin, basit yargılama usûlü uygulanmak suretiyle hakkında verilmiş olan mahkûmiyet hükmüne karşı süresinde verilmiş itiraz dilekçesi olarak kabulü ile sanığın itirazı doğrultusunda genel hükümlere göre yargılama yapılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR