Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/7876 K.2026/10470

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3.maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1.maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlemediğini beyan ettiğine ve suç kastının bulunmadığının dikkate alınması gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, müştekinin zararının giderildiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, cezanın bireyselleştirilmesi sırasındaki uygulamanın hukuka aykırı olduğuna, sanığın beraatine ve hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmeden tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve anılan hükme yönelik aleyhe bir temyiz istemi bulunmamasına rağmen bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında ikinci kez mükerrir olduğu belirtilerek tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 307/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki "ikinci kez" ibarelerinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çubuk 2. Asliye Ceza Mahkemesine,