Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/17315 K.2007/13392

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma kararıyla çocuğun velayeti anneye verilmiş, anne 23.11.2004 tarihinde ölmüştür. Annenin ölümüyle velisiz kalan küçük B’a Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.12.2004 tarihli kararıyla “…. Reşit oluncaya veya velayet hususu düzenleninceye kadar ” dayısı E’ın vasi atandığı anlaşılmaktadır. Bilahare babanın başvurusu üzerine Fatih Aile Mahkemesinin 7.4.2005 tarihli kararıyla çocuğun velayetinin babaya tevdiine ilişkin karar oluşturulmuştur.

Çocuğun velayeti sonradan babaya verilmek suretiyle düzenlendiğine ve vasi tayinine ilişkin kararda da; bu kararın velayet hususu düzenleninceye kadar geçerliliği açıkça belirtildiğine göre, artık velayetin düzenlenmesi kararıyla vasinin küçüğü temsil yetkisi kalmamış, vasi atanmasına ilişkin karar kendiliğinden hükümsüz hale gelmiştir.

Toplanan delillerden davalı babanın küçük B’ın velayetini 7.4.2005 tarihinde verilen kararla aldığı, işbu davanın ise 13.06.2006 tarihinde açıldığı anlaşılmakta olup babanın velayet görevini gereği gibi yerine getirmediğine ve çocuğa yeterli ilgiyi göstermediğine, ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsakladığına ilişkin bir hadise ve olgu kanıtlanamamıştır.

İsteğin reddi gerekirken yazılı olduğu şekliyle davanın kabulü yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.