Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/4222 K.2006/5002

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan , özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır. (TMK. md.169) O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, herhangi bir işi ve geliri olmayan davalı kadın ve müşterek çocuk E. * yararına Türk Medeni Kanununun 185/3, 186/3 maddelerine uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

3-Velayeti davalı annesine bırakılan müşterek çocuk E. yararına iştirak nafakasına hükmedilmemesi doğru olmamıştır.

4-Boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Herhangi bir işi ve geliri bulunmayan davalı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği de anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının gerçekleştiği nazara alınarak davalı yararına uygun bir yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozma nedenidir.