KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2007/19792 E., 2009/13 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2009
- Mahkemesi
- Karşıyaka l. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 18.09.2007
- Numarası
- Esas no:2006/676 Karar no:2007/812
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, tazminatlar, iştirak nafakası ve ziynetler yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün * temyiz eden davalı vekili Av. B.K.geldi.Karşı taraf temyiz eden davacı tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * davalı kocanın 22.01.2006 tarihinde eşine şiddet uyguladığı bu nedenle mahkumiyetine karar verildiği, bu olaydan sonra tarafların bir araya gelerek 2006 yılı Şubat ayından Temmuz ayına kadar bir arada yaşadıkları sabit olup Şubat 2006 tarihinden önceki olaylar davacı kadın tarafından affedilmiş en azından hoşgörü ile karşılanmıştır.Temmuz ayı içerisinde eşini istemediğini söyleyen ve evden kovan davalı kocanın evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tamamen kusurlu bulunduğunun anlaşılmış bulunmasına göre davacı kadının tüm, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı kadın boşanma davası ile birlikte koca adına kayıtlı kasada bulunan ziynetlerin tespiti ile tedbir konulmasını talep etmiş, iadesini ya da bedelinin ödenmesini istememiştir .Yargılama sırasında ziynetlerin değeri üzerinden nispi harcın yatırılmış olması ziynetler yönünden de davası bulunduğunu sonucunu doğurmaz. Ziynetlere yönelik istekler yönünden usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2007/19792, K. 2009/13, 13 Ocak 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama