Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/20403 K.2009/1069

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, ziynet, çeyiz eşyası ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden eşine şiddet uygulayan davalı kocanın evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda ağır kusurlu bulunduğu anlaşılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen * davalı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak * davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

2-Davacı kadının ziynet ve çeyiz eşyaları karşılığı istediği 21.500 TL.(YTL) boşanmanın ferisi niteliğinde olmayıp (TMK.174/1.md.) Borçlar Kanunundan kaynaklanmaktadır. Dava dilekçesiyle beraber başvurma harcı alınmıştır. Nispi harçta tamamlattırılarak (Harçlar K.30-32. Maddeleri) değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.