KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2007/2877 E., 2007/16518 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2007
- Mahkemesi
- Sarıgöl Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi
- Tarihi
- 2.11.2006
- Numarası
- Esas no:2003/31 Karar no:2006/205
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tedbir nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1- Tanıkların taraflardan aktardıkları olaylar sabit kabul edilemez.
*Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
2- Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;
a)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b)Davalıdan kaynaklanan, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde maddi bir hadisenin varlığı ispatlanamamıştır. Davacının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
c)Davalının maddi tazminat isteği, boşanmanın eki niteliğinde değildir. Harca tabidir.Davalının bu hususla harcı verilerek usulüne uygun olarak açılmış bir davası ve karşı davasının bulunmadığı gözetilmeden, kesin hüküm oluşturacak şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2007/2877, K. 2007/16518, 26 Kasım 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama