KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2008/12563 E., 2009/19313 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2009
- Mahkemesi
- Sakarya 1. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 6.11.2007
- Numarası
- Esas no:2005/597 Karar no:2007/626
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün duruşmalı temyiz eden davalı vekili Av. Ş. T.ve karşı taraf temyiz eden davacı B. B. ile vekili Av. M. S. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Davacı, 2005/597 esas sayılı davaya ilişkin 6.5.2004 tarihli dava dilekçesinde, Bursa'daki ev ve araca katkısı karşılığı fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak, bu ev ve aracın yarı bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, dava değeri olarak 5000 TL. göstermiştir. Davacıya ev ve araç için ayrı ayrı talep ettiği miktarları açıklattırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. (HUMK.md.75/2)
2-Davacı, 5.10.2006 tarihli oturumda, Sapanca'daki taşınmazın tapu kaydı her ne kadar davalı üzerine kayıtlı ise de, bu taşınmazı davalı ile tanık M.Ö.'ın birlikte aldıklarını, taşınmazın yarısının mülkiyetinin tanık M.'e ait olduğunu beyan ve kabul etmiştir. Bu beyan karşısında Sapanca'daki taşınmazın 1/2'sine davacının katkısının hesaplanması gerekirken, tamamı üzerinden katkı alacağının hesaplanması da doğru görülmemiştir.
3-Davacının Sapanca'daki taşınmazla ilgili faiz talebinin bulunmadığı gözetilmeden hüküm altına alınan alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırıdır. (HUMK.md.74)
4-Kabule göre de;
Sabanca'daki taşınmazla ilgili katkı alacağı hesaplanırken, bu taşınmazın dava tarihindeki değeri esas alınması gerekirken, keşif tarihindeki değerin esas alınması doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2008/12563, K. 2009/19313, 10 Kasım 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama