KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2008/1619 E., 2009/7297 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2009
- Mahkemesi
- Yalova 1.Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 15.11.2007
- Numarası
- Esas no:2007/369 Karar no:2007/457
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tenfizin, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş ve o devlet kanunlarına göre kesinleşmiş bulunan Türkiye’de icrası gereken ilamlar (5718 s. MÖHUK.m.50) için; tanımanın ise, yabancı mahkeme ilamlarına kesin delil veya kesin hüküm vasfı kazandırmak (5718.
MÖHUK.m.58) için söz konusu olacağına, Alman noterliğinde düzenlenen mirasın paylaşımına ilişkin sözleşmenin bu sebeple, tenfiz ve tanınmasının hukuken mümkün olmadığına, aynı sözleşmenin iptaline ilişkin davanın reddine dair Alman mahkemesi kararının ise, Türkiye’de icrası gereken bir karar niteliğinin bulunmaması sebebiyle tenfizinin istenemeyeceğine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Yabancı mahkeme kararının tenfizi isteği, tanımayı (5718 s. MÖHUK. m.58) da ihtiva eder. Davacı; müteveffa N.. E..’in terekesinin paylaşımına ilişkin Almanya’da noter tarafından düzenlenen 5.3.2002 tarihli sözleşmenin iptaliyle ilgili açılan davanın reddine dair Alman mahkemesince verilmiş olan kararın tenfizini istediğine göre, bu istek, yabancı mahkeme ilamının tanınmasını da kapsamaktadır. Yabancı mahkeme kararına kesin hüküm ve kesin delil vasfı kazandırmak için tanınmasını istemekte, o ilamın tarafı olan davacının hukuki yararının olduğu açık ve tartışmasıdır. O halde, tarafların delillerinin bu çerçevede değerlendirilerek, yabancı ilamın tanınmasıyla ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun nazara alınmaması doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2008/1619, K. 2009/7297, 16 Nisan 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama