Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/131 K.2010/2062

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı kadının çalıştığı, sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu anlaşılmıştır. Türk Medeni Kanununun 175.maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Toplanan delillere göre, davalıdan kaynaklanan ve davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir olayın varlığı kanıtlanmış değildir. Türk Medeni Kanununun 174/2.madde koşulları oluşmadığı nazara alınmadan davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Boşanma davası içinde istenen maddi tazminat boşanma hükmünün kesinleşmesiyle istenebilir hale gelir ve faize boşanma hükmünün kesinleşmesi tarihinden itibaren hükmolunur. Bu yön gözetilmeden maddi tazminata talep tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de doğru görülmemiştir.

5-İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, hüküm fıkrasında kabul edilen ziynetlerin ayrı ayrı nitelikleri ve bedellerinin gösterilmemesi de usul ve yasaya uygun değildir.