KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2009/20324 E., 2011/1889 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Adana 3. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 26.5.2009
- Numarası
- Esas no:2007/841 Karar no:2009/452
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki boşanma davası ve ziynetler yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 8.2.2011 gününde duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı İbrahim Ş. vekili Av. S.A. ile karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı N.Ş.vekili Av. Ö.F. Üstündağ geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın ziynet eşyalarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.
2-Boşanma davalarına yönelik temyiz incelenmesine gelince;
Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı-davalı kocanın eşini dövmesine karşılık davalı-davacı kadının da eşine sürekli hakaret ettiği ve böylece Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın davasının da kabulüne (TMK.md. 166/2)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2009/20324, K. 2011/1889, 8 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama