Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/6875 K.2010/8220

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mal rejiminin tasfiyesine yönelik davalar nispi harca tabi olduğu gibi, bu davaların esasının incelenebilmesi eşler arasındaki mal rejiminin sona ermesi (TMK.md.225) koşuluna bağlıdır. Davacıya mal rejimine ilişkin talebi açıklattırılıp değeri üzerinden nispi harcı tamamlattırıldıktan sonra buna yönelik davanın boşanma davasından tefrik edilmesi gerekir. Tarafların boşanmalarına ilişkin kararın kesinleşmesi halinde mal rejimine yönelik davanın esası incelenmeli aksi halde “dava şartı” gerçekleşmediğinden dava usulden reddedilmelidir. Bu yönler üzerinde durulmaksızın kesin hüküm oluşturacak şekilde mal rejimine ilişkin davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

3- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.